geselecteerd als gefixeerd bericht
Metapo-SOS-Studiecentrum voor politiek & cultuur
Nieuwrechtsmetapolitiek is de weblog voor Metapo-SOS-studiecentrum voor politiek & cultuur.
Metapo-SOS-Studiecentrum voor politiek & cultuur wil een onafhankelijke denkschool en studiecentrum vanuit een nieuw rechtse visie zijn.
Metapo-SOS is een metapolitieke denkschool.
Metapolitiek is een gericht zijn op datgene wat xe0chter de politiek ligt. Het draait om de rol van de ideexebn in de geschiedenis en daarmee van invloed zijn op een maatschappelijke consensus. We denken aan de invloed van de cultuur op het gemeenschapsbewustzijn.
Daarnaast spelen ideexebn meer algemeen een rol in de hele geschiedenis van de mensen.
Herakleitos, Aristoteles, Augustinus, Thomas van Aquino, Renxe9 Descartes, Immanuel Kant, Adam Smith, Karl Marx, maar ook een Julius Evola, Edmund Burke, Roger Scruton, Friedrich Nietzsche, Moeller van den Bruck, Ernst Niekisch, Ernst Jxfcnger, Oswald Splengler, Carl Schmitt en meer recenter Jean Thiriart, Armin Mohler, Alain de Benoist, Robert Steuckers, Guillaume Faye of Alex Dugin hebben ieder in hun tijd door hun werk als schrijver revoluties van beslissende betekenis uitgelokt met een meer of mimder complex verloop, maar waarvan de gevolgen zich heden ten dage nog laten voelen.
De geschiedenis is weliswaar resultante van de wil en de daad van de mens, maar in de praktijk doet hun invloed zich pas gelden binnen het kader van een zeker aantal overtuigingen, geloofsrichtingen en voorstellingen van zaken, waardoor zij een zingeving en richting krijgen.
Wij hebben vanuit de nieuw rechtse denkrichting de ambitie om aan de hernieuwing van de van deze sociaal-historische voorstellingen het onze bij te dragen.
De benaming “Nieuw Rechts” is ongeveer gelijktijdig ontstaan en gebruikt in de jaren ’60 in zowel Frankrijk, Duitsland als Italixeb, vooral om een duidelijk onderscheid aan te geven t.o.v. ‘oud-rechts’ en ‘extreem-rechts’. Toch overstijgt de wereldvisie van NIEUW RECHTS de oude links-rechts-tegenstelling: ze ontleent ingredixebnten aan zowel links als rechts.
NIET LINKS, NIET RECHTS, MAAR ELDERS !
Richting dramatische demografische veranderingen ?
(Novopress) – De laatste cijfers (over de eerste helft van 2006) van het CBS (Centraal bureau voor de Statistiek) laten zien dat de bevolking van Nederland nauwelijks meer groeit.
x93Vooral de sterke toename van de emigratie zet een rem op de bevolkingsgroei.x94 De helft van deze emigranten betrof in Nederland geborenen. Nederlanders die het hier wel gezien hebben en hun heil elders in de wereld zoeken. De andere helft betrof voormalige immigranten die weer vertrokken. Opmerkelijk is het dat hiertoe ook de x91asielzoekersx92 uit Afrika en voormalig Joegoslavixeb worden gerekend.
Als we hierbij het CBS-bericht nemen van 31 juli over de samenstelling van de bevolking in de grote steden, dan kunnen we niet anders stellen dan dat we richting een dramatische demografische verandering gaan.
Aangevuld met de berichten over de x91vergrijzingx92, lijken we naar een samenleving te gaan gedomineerd door van oorsprong niet-westerse allochtonen. Een toekomst die ons, in het kader van sociale zekerheden, niet veel goeds zal beloven.
Novopress heeft de hand weten te leggen op een aantal bijzondere en opmerkelijke overheidsadviezen in het kader van het hier boven staande en zijn druk doende deze informatie te organiseren en te vormen tot een bijzonder artikel;. U hoort van ons !
Klassejustitie en vraagtekens bij ons rechtssysteem
(Novopress) – Dankzij onze nationale x91klokkenluiderx92 Peter R. De Vries hebben we opnieuw kennis mogen maken met de arrogantie en onbetrouwbaarheid van de diensten van onze overheid.
Twee jaar geleden werd de computer van Joost Tonino bij het vuilnis gevonden door een taxichauffeur. Deze bracht hem toen naar misdaadjournalist Peter R. de Vries. Die ontdekte vervolgens dat er kinderporno op stond. In de veronderstelling en in vertrouwen op ons rechtssysteem werd alom verwacht dat enerzijds x91kindervriendx92 Tonino niet meer binnen Justitie werkzaam zou kunnen blijven en anderzijds vervolgd zou worden voor de strafbare feiten.
Opmerkelijk, verrassend en schokkend genoeg bleek begin juni hoezeer er klassejustitie heerst wanneer een x91vriendx92 volgens het rechtssysteem wordt behandeld. x93Joost Tonino zal niet worden vervolgd voor het bezit van kinderporno. Hij zou de kinderporno onbewust hebben gedownload. Het OM acht het bewijs zo onovertuigend, dat ze de zaak niet eens voor de rechter brengt.x94
Stichting Childright, die de aanklacht had ingediend, was diep teleurgesteld. x93We hoopten dat er nieuw onderzoek naar strafbare feiten zou komen. Dat zit er dus niet in. Volgens Childright is het een x93totaal verkeerd signaalx94 dat een officier van justitie niet wordt vervolgd voor het bezit van dergelijke afbeeldingen, terwijl veel kinderen het slachtoffer worden van de kinderporno-industrie.
De zaak van x91kindervriendx92 Tonino wordt nog opmerkelijker en schokkender wanneer blijkt dat Tonino, nadat er kinderporno op zijn computer was gevonden en blijk van actieve deelname aan nieuwsgroepen waar van kinderporno sprake was, slechts in de luwte heeft hoeven te werken zonder enige vorm van schorsing. En volgens het hoofd van het OM, Harm Brouwer, kon x91kindervriendx92 Tonino x93wat mij betreft weer aan de slag als officier van justitiex94.
Het dieptepunt van deze x91kindervriendx92 Tonino-affaire hebben we vandaag mogen meemaken nadat bekend werd dat Harm Brouwer, de hoogste baas van het Openbaar Ministerie, vanavond bij een programma van de Ikon zal zeggen dat tenminste een deel van de kinderporno die op de computer van officier van justitie Tonino was gezet, pas hierop terechtgekomen is, nadat hij deze bij het vuilnis gezet had.
Dankzij Peter R. De Vries hebben we hier een knappe (maar gelukkig mislukte) poging tot herschrijving van geschiedenis mogen meemaken. De Vries zei vandaag in het Radio 1-journaal dat het OM de zaak verdraait. Volgens hem kwam de porno uit nieuwsgroepen die al op de computer stonden, met namen als x91young boysx92, x91teensx92 en x92school boysx92. Toen hij het apparaat in handen kreeg, klikte hij op zox92n nieuwsgroep, omdat hij al kinderporno vermoedde, en toen werden er zes plaatjes gedownload. Deze zes kunnen dus inderdaad op de computer beland zijn, nadat hij bij het vuilnis stond, maar de andere plaatjes stonden er volgens de misdaadverslaggever al op.
Inmiddels heeft Harm Brouwer al zijn uitspraken teruggenomen. De uitspraken van Brouwer suggereren dat Peter R. De Vries kinderporno op de computer gezet zou hebben. Brouwer betreurt dat en heeft Peter R. De Vries zijn excuses aangeboden.
Het zal voor velen in dit land onbegrijpelijk zijn dat de hoogste baas van het OM, ons rechtssysteem, medewerkers die strafbare feiten plegen en daarmee tevens door hun handelen een ongeloofwaardige positie bekleden, de hand boven het hoofd houdt en tevens de aangetoonde strafbare feiten eerst verdraait, dan herschrijft en uiteindelijk dan toch maar weer herroept. Dit riekt naar klassejustitie en zal bij velen vraagtekens oproepen inzake ons rechtssysteem.
x91Kindervriendx92 Tonino heeft zich na zijn strafbare feiten volledig ongeloofwaardig gemaakt om nog te kunnen functioneren binnen Justitie. En Harm Brouwer, heerser over ons rechtssyteem waarin de basis ligt van onze x91normen en waardenx92, heeft door zijn reacties als volgende op rij Nederland tot een Bananenrepubliek verklaard waarin de machtigen binnen het systeem hun gang kunnen gaan en de x91gewone burgerx92 gestraft wordt voor zijn handelen volgens x91gezond verstandx92 ! Ook Brouwerx92s positie zou ter discussie moeten staan.
Interview met Guillaume Faye in France-Echos op Subversive.com, 27 juli 2006.
Origineel interview in het Frans op: Subversiv vertaald naar het Engels, onder voorbehoud van mogelijke vertaalfouten.
1 Franche-Echos: Mister Faye, what was your part in the founding of the New Right or GRECE?
Guillaume Faye: From 1970 to 1986 I was first an adherent, and then one of the directors of the association, GRECE, which was reputedly one of the intellectual centres of the "New Right" or the "extreme right" depending on the names given to it by the journalists involved, although I would prefer the term " European identitarian nationalism". I was even GRECE’s number two, as "Secretary for Study and Research", at the time. Today, this so-called "New Right", and GRECE, are no more than the shadows of their former selves and have abandoned the identitarian struggle. They have abandoned any idea of defending the European identity and
become fake rebels, avid to be recognised by the system (though vainly so), totally aligned with the positions of the left wing and of Monde Diplomatique, positions such as : islamophile, pro-third-world, silence in radio broadcasts concerning immigration (the avoidance strategy – avoiding above all anything that might shock anyone), anti-capitalism, ineffective anti-americanism, hate-filled anti-zionism, etcetera.
2 France-Echos: Besides, you were a great humorous journalist, notably in the Filipacchi Group … in the eighties, then you vanished. Is it true that your comrades in GRECE had something to do with your demonisation?
Guillaume Faye: It was a mixture of things ; between 1980 and 1986 I published a number of political and ideological books (1). The situation was quite different from what it is today and my ideas have evolved considerably. Then, from 1986 onwards, seized by what the Romans called the vis comica, I plunged into show business : radio, TV, cinema, music, specialist press, etc. I did all this under pseudonyms, obviously. I also wrote some rather light books (2). This period
taught me a lot, because, unlike the Paris intellectuals who see everything through their readers’ clubs, I got into the habit of going to the heart of things. In 1998, driven by some internal demon … I went back to the task of writing my ideological books and giving conferences. Then, in 1999, some little ill-wishers, who could only have come from the old milieu in which I had been previously, discreetly told my employers who I really was, purely out of jealousy. These latter then stopped giving me any work. One mustn’t, after all, feed the Devil … To get away from all this I founded my own review, I Have Understood All – which in its new format is now called Alarm Signal – and like a stakhanovite I multiplied my books, articles, and ideological conferences.
3 France-Echos: Since your return to the centre of debate in the circles of right wing thought you have not ceased denouncing the pro-Arab, anti-Semitic, pro-Islamist, even Third-World-ist, turn of the New Right and of your erstwhile friends in GRECE.
What is it all about?
Guillaume Faye: I parted company with GRECE and the New Right in 1986, because even then I could quite clearly perceive this ideological development. Since then polemic with them has never ceased. One important detail : most of the original guiding spirits of GRECE eventually came to the same conclusions as I had, and left the organisation, which is nowadays reconstituted solely around the writer Alain de Benoist and his court, whose positions are absolutely the same as those of Dieudonnxe9 and the insane Iranian Mullahs. I note that the aforementioned Alain de Benoist, forgetting all concepts of honour, has gone so far as to describe me in the Italian press as a "super-racist" (Area, Review, May 2000) … He has chosen his camp, that of the politically correct, the vulgar herd, the poor man’s analysis, the tactics of the courtesan (?) And the poor fellow doesn’t even get invited to Paris salons or readers’ clubs. It seems to me – and I shall return to this – that these people have the mentality of collaborators. As if they are anticipating the arrival of their future masters. They have the mentality of dhimmis, of "submitters".
Nowadays, I work in close association with the old members of the New Right who quit, like me, and who have created their own networks and circles of cultural and ideological influence, throughout Europe, in Russia, in Portugal, in the USA, and in Canada. And I work, of course, on new books.
4 France-Echos: Have you found, in these new circles with which you work, or in the Front National, which has invited you on various occasions to give speeches, any
hostility against the Jews, any remnants of anti-Semitism?
Guillaume Faye: No, that isn’t really the problem. Anti-Judaism (to use a term I prefer to ‘anti-Semitism’) melts like snow in the sun across a great part of what is known as the "extreme right". Of course, there are significant pockets of resistance ; one cannot defeat the long anti-Jewish tradition in a day. And there is also a segment of this "extreme right", to which GRECE belongs, which has turned to a violent anti-zionism, coupled with an acute Palestinophilia (I shall return to this). However, this ideological current has become more and more isolated in the movement I am speaking of, quite simply because of the massive threat posed by immigration into France … Under these conditions, anti-Judaism is forgotten, the Jew no longer seems like a menace at all. In the circles in which I move, I never hear any anti-Jewish invective. I even come across people (as one did in the sixties) who approve and support the "Israeli Right". I have tried to understand (and my conclusions regarding this are finally, little by little, becoming shared) that anti-Judaism is a politically obselete, useless, overtaken position, even when it is disguised as anti-zionism. We are no longer living in the times of the Dreyfuss Affair. Besides, the anti-Judaists have never escaped from their own terrible contradiction : they seem to despise the Jews, yet pretend that these latter control the world. So, does this mean that
they think the Jews are a superior race, or not? Anti-Judaism is a form of political schizophrenia, a sort of inverted philo-Semitism, the expression of a ressentiment [envy, inferiority complex - RB]. I don’t judge anti-Judaism from a moral point of view ; after all, one can be frustrated and detest whomever one likes. I never mix the moral and the political. But my position is the same as Nietzsche’s : hating the Jews serves no purpose, it is a politically stupid and unproductive passion.
5 France-Echos: A number of small extreme right groups who have read your work accuse you of being prejudicially pro-American and "neo-zionist". Why is that, do you think?
Guillaume Faye: Those people are hemiplegic, in addition to being professional liars. To begin with, I have never been "prejudicially pro-American" . One has only to read my essay "Global Coup d’xc9tat, an Essay on the New American Imperialism" (which deconstructs the ideology of the neo-conservatives) to see that. My position, being strategic rather than manichean, is incomprehensible to these fanatics. I am neither an anti-American nor a pro-American, but a European nationalist. The USA is in no way the Great Satan, the number one enemy, but, depending on circumstances and according to its strategy as a state, it may be an adversary,
a competitor, or even one day an ally. The anti-American dogma (which I call OHAA, "obsessional-hysterican anti-Americanism") is impolitic, like all dogmas. I’m sorry, but I prefer McDonalds’ to mosques, pom-pom girls to shuttered, battered, violated women, American universities to obscurantist Islamist madrassas, etcetera.
Regarding zionism, these people who call me a "neo-zionist" are labelling me like this quite simply because I am not hysterically anti-zionist, as they are, and because I can feel no sympathy nor interest in the "Palestinian cause". How can I defend a Muslim people (who claim to be being "martyred", though I dispute this), at the very moment that Islam undertakes the conquest of Europe? In what way does the "zionism" of the Jewish state threaten Europe? It is my fierce, defensive opposition to Islam, and to the Arabo-Muslim strategy, which explains
why these people, who have become infatuated Arabophiles and Islamophiles, call me a "neo-zionist".
They cannot bear the fact that I refuse to give the requisite free passage to their "anti-zionism". How can I be a "zionist" when I am not Jewish? And how could I become an "anti-zionist" when at no time has the zionist ideology (unlike Islamism, communism, leftism, rights-of-man-ism, or masochistic post-conciliar christianism) attacked or threatened either directly or remotely
the idea I defend, which is the maintenance of European identity? In what way would the disappearance of Israel help my cause? To think of the Jewish state as an enemy is geopolitical idiocy for European identitarians.
The current GRECE of Alain de Benoist (which has nothing in common with the original GRECE) the little "national-revolutionary" groups inspired by the fanatical Christian Bouchet, and the camarilla of "extreme right" militants who have converted to Islam, all of these being closely interconnected, are really totally aligned to the positions of the Iranian government, which fascinates them as a snake fascinates sparrows. For them, I am obviously the absolute
enemy.
This is how I interpret their tortured reasoning : to begin with, there is a visceral hatred (which needs psychoanalytic explanation) for everything Israeli, American, or zionist. (Note, I have not claimed that in every case this is a camouflaged form of neurotic anti-Judaism, analogous to the paranoic and dream like anti-Judaism of the Third Reich, but in the last analysis, in some cases,
it is so). Secondly, given their obsessional anti-zionism and anti-Americanism, they arrive through the force of passion and simplistic thinking at Islamophilia, Arabophilia, and pro-immigrationism. They finish up aligning themselves with the views of Dieudonnxe9 (whom they are actively courting), and in the circles of the pro-Arab extreme left. Add to this, a third-world-ist, anti-capitalist rhetoric, derived entirely from the neo-marxist vulgate, of which Alain de Benoist has been for a long time the exemplar on the "extreme right". What I find really tragic in these intellectual contortions, is that these pseudo-European identitarians, because of their anti-zionism (and in some cases, anti-Judaism) completely sacrifice their defense of the European identity and hurl themselves into the arms of Islam, pro-Arabism, and third-world-ism.
They focus all their fire on zionism, blinded by their hatred. The destruction, through immigration, of Europe? For them, this is inevitable anyway, and of secondary importance. The essential thing is the struggle against the hydra of zionism and the American Satan, shoulder to shoulder with militant Islam. They masturbate in ecstacy over the declarations of Ahmadinejad.
The problem is that their new "friends" regard them as collaborators, and despise them as traitors. I do not envy their future lot. I suspect they look forward to the Islamisation of Europe, its "future". They want to be on the winning side. They would love to be cosseted dhimmis ("submitters"). But they won’t be. Another thing, these people hope to conveniently forget their
politically incorrect pasts and to forge for themselves phony passports as "anti-racists" (they hope in vain, though) – they hope to appear as the greatest friends of Islam, of the Arabs, of the Palestinian cause, of the poor third world, oppressed by the "American-zionist capital bloc". All this isn’t just intellectually bankrupt, it needs one term above all – cowardice.
6 France-Echos: What does zionism mean to you?
Guillaume Faye: Zionism is the affirmation of the re-installation of a people in a land which they consider to be their own. Zionism is also a highly composite ideology : it talks of aliya, which means the "return" of the dispersed Jews, but also, and right from its inception, it talks of a new form of society. I know this subject quite well because I am preparing a work, which will make a
certain amount of noise in the "milieu", which will be called "The New Jewish Question". Zionism, which is a very recent element in Jewish history, theorised at the end of the nineteenth century by Herzl and Buber (who did not arrive at the same positions, hence the "Israeli compromise") is the attempt (successful, uniquely in history) to reconstitute a Jewish state, in fact the mythical Kingdom of David, starting from the Diaspora, in order to escape from
persecution and renew the post-Mosaic tradition.
One should note that the religious Jews were against this project (and this opposition still exists) because it seemed to envisage the construction of a profane state entity. The zionist project is an absolutely unique case in the annals of "archeofuturism" (this is the name of one of my books,
"Archeofuturism"), that is to say, the reconstruction, the renaissance, the resurrection and the projection into the future of a political form past but not forgotten. The reconstitution of the national and state language, Hebrew, has no historical parallel. It is a major act of political voluntarism. The zionist movement has a "saga" which, from my point of view as a non-Jewish observer, corresponds to the values which I defend : attachment to a land, to the lineage
of one’s people, to its traditions, to its historical perpetuation, to fidelity to one’s lines of descent, to ethnic homogeneity and collective will. Zionism therefore constitutes an example of the creation of a political and state form for a people, which is new, and which should inspire the re-founders of European identitarianism. However, let it be understood, although I applaud its
principles, zionism is not my own cause, because I do not belong to the Jewish people. Quite simply, I cannot see what phantasm should cause me to oppose it…
Now, I think (and I take no pleasure at all in this) that the zionist project and the existence of Israel are menaced by the demographic balance, in favour of the Muslims, also by the extension of a terrorist war which might provoke the flight of the xe9lites, and also probably a reduction in international support for Israel. The great mistake that was made, was to grant Israeli nationality to the Muslim minority which remained after 1948, instead of organising a clear and
thorough-going partition. This mistake was the result of the "humanistic" notions of Buber, and of his famous book "I and Thou". One last thing : people constantly parrot to me the official line, that the Jewish state has conducted itself in an ignoble, persecutory manner towards the unhappy "Palestinians".
Even if this were true, it isn’t my problem. However, in addition, I think it is an extreme exaggeration. It is in the political interest of European identitarians that the state of Israel survives. I shall talk about this in my forthcoming book. My position will shock the retarded ones. So much the worse for them.
7 France-Echos: Is it true that you have spoken at Senate conferences, at the invitation of the very influential zionist club of Jean Mandelbaum, a circle which has also invited speeches from Chirac, Spiner, and most of the more famous French zionists?
Guillaume Faye: Absolutely true. In particular, I explained to them that the Jewish intellectuals and political men who have welcomed immigration and Islamisation, in the name of a delirious vision of "anti-racism", have been irresponsible. The public agrees with me. I respond to all the invitations I receive. I have spoken before the FN, the MNR, the Rotary Club, the PS branch of the 15th arrondissement, the Republican Party in Washington, the Rodina Party in the Moscow Duma, the Breton Party Adsav, the University of St Petersburg, and many French, Belgian, German, Italian, and Spanish cultural assocations, and other circles in France, Germany, Italy, etcetera. I am a free electron, I affirm my own ideas without any complexes. I have even been invited by certain Islamist circles, who wanted to know the thinking behind my anti-Islamist positions. I spoke alongside old friends from the "New Right" who had converted to Islam, and alongside obsessional anti-zionists. I sensed that the Muslims had a lot more respect for me than they had for these obsequious, cowardly converts. I explained to them that they were in the process of invading Europe, that I was not fooled by their strategy, that my duty was to fight them, and that – I am sorry to have to say – I have succeeded in completely cutting the threads of their propaganda for the "Palestinian cause" and their fable of "Islam, religion
of peace". I explained to them that my task was to oppose their Jihad, that I was not deceived by their Qur’anic hypocrisy, that they could do what they liked in their own homelands but not in mine, that they should not take me for an idiot by talking about the "zionist menace", etc. They heard me out very courteously, in complete silence, quite discomforted, attentive, and, at the end, an Algerian intellectual told me with a big grin, "Luckily for us, most of the French do not possess your lucidity, and don’t know us the way you do."
8 France-Echos: Do you accept the label "extreme right", and how do you explain your sulphurous, extremist image?
Guillaume Faye: The expression "extreme right" is blurred and lacking in rigour, in terms of political semantics. My case is a bit special. I created my own ideology, which rather upsets everyone, because it offends the conformist Islamophiles and the prejudiced anti-zionists, both pro-US and the anti-US, even in the area of economics and geopolitics.
I have tried to create a new ideology. I wish people would read me, and study my texts, before leaping to conclusions. In fact, I discomfort all camps, I offend their senses of etiquette. I am above all myself, but the fact that people treat me as an "extreme right ideologist" doesn’t bother me at all. I am not like those old crabs which try to hide themselves behind their own claws (?) So why my sulphurous "extremist" image? Quite simply, because I attack frontally, in my writings and my public conferences, the Islamisation of Europe, the invasive immigration, the neo-totalitarianism of the ruling ideology, the reduction in freedom of expression, and the general decadence of this end-of-cycle civilisation. And because all this has brought me certain lawsuits and condemnations, it is normal that the bien-pensants should consider me an
"extremist". The term "extremist" today means the same thing it meant in Stalin’s USSR : a dissident who speaks the truth.
9 France-Echos: You have probably heard about the scandal unleashed by the astounding article written by an old GRECE member who has now apparently become politically correct, Joseph Macxe9-Scaron, now a journalist for Marianne, promoting a sulphurous, hate-filled book which calls all the thinkers of the right, like Alexandre del Valle and Guy Millixe8re, who are allies of the Jewish community, or of rightist zionist Jews like Goldnagel or Kupfer (Likud) – "Fachos". What do you make of this, and what can you tell us about this astonishing accuser, Macxe9-Scaron?
Guillaume Faye: With regard to this article in Marianne signed by Mr. Joseph Macxe9-Scaron, one passage of which claims or suggests that Mr. Alexandre Del Valle belonged to the aforementioned movement or was ideologically close to it, I can state, quite independently of my opinions of Mr. Del Valle, and even given a certain disagreement with him, that he never belonged, either closely or even remotely, to the "New Right", or to GRECE, or to any "extreme right" organisation at all, nor did he ever take part in any of our meetings during the relevant period. I would have known of anything of this sort, since I was right at the centre of this family of thinkers, and I knew every one of its "intellectuals" perfectly.
Mr. Del Valle was never involved with us, nor was he ever asked to debate on our behalf, nor to write for us. On the contrary, at the conference cited by Macxe9-Scaron, he provoked some lively reactions in the chamber when he violently attacked the ideas put forward on behalf of GRECE by his opponent on the right, whose name as it happens was Champetier (a man who has himself, moreover, since left that organisation himself). I attest that, like Taguieff, who has since been lynched for similar reasons in Le Monde, del Valle argued against and not for the New Right, which changes the whole context, since debating against someone in no way suggests that one shares his ideas or solidarises with him.
Whenever Del Valle has appeared in debate against the intellectuals of the neo-pagan New Right, whether they are from GRECE or not, he has always vehemently attacked the "anti-semitism and anti-zionism" of the obsessional pro-Arabists in this movement, of whom I spoke earlier. I can attest to the truth of this, which is completely different to the allegations of this inferior journalist, Macxe9-Scaron – I take no positions on Mr. Del Valle himself.
On the other hand, the accuser, Joseph Macxe9-Scaron, who it seems, wants to make us forget his own past when he accuses certain others of having taken part in conferences with people supposedly close to the New Right, is in a very poor position to attack, especially, Goldnagel or Del Valle, since he himself was well and truly an adherent of, a partisan for, GRECE, and in fact one of its most fervent militants and directors between 1978 and 1985! Macxe9-Scaron worked
during this entire period (in a "permanent" capacity) in the "press corps" of the New Right (GRECE) after having been initiated, in the company of his friend the journalist Thierry Deransart, according to the pagano-christian right of chivalry (??? – RB), during a conclave at which I myself was present, along with various others. His sponsor and initiator, who is still one of my best friends and will certainly support my statement, is now a cadre of the MNR (ex-FN).
Another of my close friends, who was at the time secretary-general of GRECE (and who left the organisation for reasons similar to my own) could equally bear witness against the grave accusations of Mr. Macxe9-Scaron. There could be no more astonishing accuser than Mr. Macxe9-Scaron, who was himself a product of the "school of journalism" that we created within GRECE, which at the time allowed us to infiltrate Figaro Magazine, two of whose successive editors, Mssrs. Valla and Plunkett, were also members of the directorate of GRECE, and which employed in addition a significant number of other members of our association and our
movement. I recall perfectly how, within the framework of this "school of journalism", I helped to form the ideology, the writing skills, and the propagandist capacity of Mr. Macxe9-Scaron, who was a very apt pupil ; he started his virtuoso career in journalism by going to work for Figaro Magazine, entirely thanks to GRECE.
Subsequently, like many other journalists who, thanks to GRECE and the New Right, began their professional careers at Figaro, at Valeurs Actuelles, or elsewhere, he has tried to make us forget this inconvenient geneology and has – publicly – changed his views. This is human enough, who can blame him for it, in a time when one needs to show a white paw [this is a French idiom related to proverbs about rabbits - RB] to pursue one’s career?
Having said all that, the ideas circulating within GRECE today, I repeat, are not at all the strong identitarian positions (what the journalists call "extreme right" ideas) which it held when Mr. Macxe9-Scaron was a member and "young hopeful".
What is unacceptable is that Mr. Macxe9-Scaron, like a common informer, lyingly accuses others of being members of a movement in which he himself took part, and proceeds to demonise this family of thinkers, which itself put his foot on the stairway to success … I should add that I am perfectly willing to give details to support my testimony, if need arises … and other directing spirits from the GRECE of the period should be equally ready to confound Mr. Joseph Macxe9-Scaron.
10 France-Echos: Did Joseph Macxe9-Scaron maintain and secret relationships with the extreme rightists, neo-pagans, or New Right?
Guillaume Faye: How should I know? My guess would be, no. He must have needed to do everything possible to regain his political virginity and conceal his "traceability". Just like many others, now well ensconced in the media and in business, thanks to our movement, whose entryism, at the time (1975-1985), was extremely effective. But I don’t reproach him for this break with his past, not at all, as I say again.
Everyone has the right to change. Ingratitude is blameworthy, but it is not unforgivable. On the other hand, Mr. Macxe9-Scaron has committed a very serious error (a stupidity?) in howling with the wolves and soiling the name of this family, which once was his, and which helped him so much.
You see, I know this scene by heart. I could give you a list of at least thirty people of both sexes who were deeply involved with the New Right and GRECE in its heyday (and even after that) whom we formed, helped, found places for, to a greater or lesser extent, or who were our militants, whom we regarded as permanent members. They are all kept nice and snug in my records, which are extremely well maintained. They all have splendid careers, some very celebrated by the media. But I shall never reveal their past lives, this would be a dishonourable betrayal. On the other hand … if one (male) of them, or one (female) of them, starts spitting in the soup, spitting on our ideas, spitting on our movement and demonising us in public, or tries to harm us by any other means, I shall only be putting things back in their proper perspective if I
reveal their pasts. I do not ask of them courage, but merely silence. As for the struggle, I vow that I shall continue it.
11 France-Echos: Regarding the central question of revisionism : is it true that GRECE and the New Right in that period were by a large majority, revisionist, and/or anti-Semitic? This seems to have shocked Joseph Macxe9-Scaron at the time.
Guillaume Faye: I left GRECE in 1986. Revisionism was never the order of the day. In fact, no anti-Judaism could have been expressed then. Simply, from a sociological or socio-historical point of view, that whole milieu was saturated by an atmosphere which clearly was not favourable to the Jews, even though quite a few members of GRECE were of Jewish origin. One must recall that the Jewish-zionist right was very hostile to us. In 1979 at the Palais des Congrxe8s de Paris our annual conference was attacked by the OJD, the Jewish Defense Organisation, which resulted in a great many injuries on both sides. This did not happen by accident. The ideology we were expressing (and the ideological climate was very different from today’s) greatly displeased these Jewish circles, in particular Betar. The reasons for this hostility were not especially serious or coherent, but anyway this was the period in which Mr. Macxe9-Scaron belonged to GRECE, and he could hardly not know the grounds on which the Jewish circles opposed us.
12 France-Echos: There are rumours that Joseph Macxe9-Scaron, who never ceases to assert that his grand-mother was Jewish, made this genealogy up in order to offset the effects of his sulphurous past and his right wing "facho" friends like Deransard. What do you say to that?
Guillaume Faye: I never give any credence to "rumours". In any case, at the time that Mr. Macxe9-Scaron was a member of GRECE, he never mentioned this mysterious "Jewish grand-mother". Had he done so, this would have been no obstacle to his membership. In parenthesis, I find the term "facho" polemical and without any socio-political validity. Consider my own case : the body of ideological thought I have put together over the last thirty years has no relationship to "fascism", for the simple reason that I am not acquainted with fascist political doctrine, and thus cannot be inspired by the thought of the period. I build upon new and contemporary principles. To return to Mr. Macxe9-Scaron, one thing is certain : he is trying, like a hunted hare, to make us forget about his past involvements. He would do better to keep quiet. You know the Chinese proverb : "Don’t pull the tail of a sleeping tiger."
13 France-Echos: On a related issue, can you confirm that a good many media personalities a lot more sulphurous than you have been favoured, even though they spent time in more right wing circles than you did? Is it true that not speaking of immigration, and not attacking Islam, are the secrets to this sort of favour? Could one single out Karl Zxe9ro in this connection?
Guillaume Faye: This isn’t the secret of getting ahead, but it helps. Karl Zxe9ro was never a GRECE member, but he wrote some articles and did some comic strips which were politically incorrect in the satirical review "Jalons", run by his brother Bruno Thxe9lxe8ne, in the ’80s. [Jalons are poles used as landmarks - RB]. As it happens I also wrote for this review, which had an "ultra-rightist" editorial committee.
Now this media star never ceases denouncing his old friends and the "extreme right" in general, in order to clear himself. I suspect him of being one of those who tried to get me into trouble and get me fired from the "mainstream media". His case is similar to that of Macxe9-Scaron. He lost a court case against an old member of GRECE whom he had accused in the press of being what you call a "facho". I have all this in my files. In any case, Karl Zxe9ro isn’t a very luminous personality.
13 France-Echos: Karl Zxe9ro wasn’t a member of GRECE, then? Are there any other anti-semites or fachos who are now getting ahead, and who are they?
Guillaume Faye: I repeat, Karl Zxe9ro was never a member, although he was part of the New Right "movement", the "outer circle" if you like. He came to informal gatherings, soirxe9es. He rapidly realised he had to steer clear of us. Once again, I would not accuse anyone who was part of this movement at the time of having been an "anti-semite". The question simply never came up! Those (female) and those (male) who are now "singled out for stardom" are so because they have managed to "show the white paw" [see above - RB], to espouse the vulgate of the hegemonic ideology, and – above all – because they have carefully camouflaged their dissident pasts. This past will never be revealed to their masters, by either me or my friends, unless, obviously, the parties concerned give themselves up to campaigns and calumnies against us.
14 France-Echos: What do you think about Israel, its future, and the future of Europe in the face of islam?
Guillaume Faye: I have already answered these questions. Israel is principally endangered by its own demographic weakness in the face of the hostile Muslims – much more by this than by the projected Iranian atomic bomb. I do not consider the state of Israel to be hostile or dangerous and I think that "anti-Israelism" is a grave geostrategic error for European identitarians. One of the strengths of Israel, among others, is its very high level of science and research (4.9 % of its GDP is devoted to research and development, the highest percentage in the world).
For Europe, an "alliance with the Arabs" is a dramatic non-starter, and, like all "third-world-ism", supremely naxefve. As for Islam, Europe is now facing the third attempt, historically, since the eighth century – and doubtless the most serious attempt – on the part of this "religion-civilisation" to conquer it and transform it into Eurabia. Europe is at the same time confronted by an uncontrolled wave of immigration which is practically exchanging its population for another. To divert one’s attention onto a fantasmatic anti-zionism, and a primary anti-americanism, is the worst possible mistake one could make in politics, which Macchiavelli condemned : allowing oneself to be ruled by one’s passions rather than by cold and clear reason.
15 France-Echos: Is the USA an adversary, or an enemy, or rather an ally, of Europe, in the face of this Islamic colonisation?
Guillaume Faye: The USA is not a single homogeneous entity, this is something neither the anti-Americans nor the pro-Americans seem to comprehend. Certain forces in Washington (the "neo-cons") have tried to play the Islamic card to weaken both Europe and Russia. Unhappily for them, they have stirred up and attracted Islamic terrorism and have allowed themselves to fall into the trap of Iraq.
Washington’s current policies are stupid and unskillful. However, from their own point of view, the directing intelligences of Washington have always tried to obstruct the continental unity of Europe and Russia (what I call "Eurosiberia").
Meanwhile, there are new ideological forces in the USA, with which I am in close contact, who consider the restoration of European power indispensable, and who believe completely that we are at the onset of a clash of civilisations which will oppose the North to the South, globally (to put it schematically, and whether we welcome it or not) – even if this view shocks the intellectuals of the system, who mistake their wishes for realities. These new forces also
consider (even those who are anti-Jewish Americans) that a historic compromise and a fundamental alliance with the Jewish xe9lites is necessary, to bring under control both uncontrolled immigration and Islamism. They are finally beginning to understand (like their counterparts in Europe) that the anti-Jewish aversion is a complete non-starter.
I have always written, and I write today, that the USA may be an adversary but it is not an enemy. It is essential to convince the American xe9lites of the need for an ethno-political alliance of all the peoples of European origin. I should add that the arrogance and imperialism of American rulers has but one cause : the weakness, the renunciation, the softness, of the European rulers. As for the Jews, even if they are "a people apart", they manifestly constitute a people in their own right, and they should be members of this alliance. Clearly, they need to make efforts on their own behalf. I would use a term, which I repeat , "historic compromise".
16 France-Echos: You who made your mea culpa to have said Arab Europe-World formerly even combat, would you say Israel-Occident-Europe today even combat?
Guillaume Faye: Carl Schmitt, the famous German political scientist, whom Raymond Aron has made known and translated for the French, said that it is not you who choose your enemy, but it is your enemy who chooses you as his enemy, whether you like it or not. The fact that the Islamist ideology (which benefits from the enormous sensationalism of its approach to the masses and which does not trouble itself with the subtleties of the Parisian intelligentsia) talks of "Crusaders and Zionists" as its principal enemy, should make us reflect. I shall answer your
question and my answer will draw its inspiration from my master, Niccolo Macchiavelli. First off – I do not like the term, "the West", because it apparently excludes Russia, and because of its superficiality (why "the West"?) The realpolitik of the twenty first century will have to attempt to regroup all the peoples of European origin, whose interests are convergent and who confront
the same menaces, whatever their continent of settlement may be. The Jewish state should join this regrouping, and should place itself under its protection, integrated without being assimilated, but without pretending to a leading rxf4le – with an absolute guarantee that anti-Judaism is an obselete sentiment, and a counter-productive one, which will be allowed no further influence. In any case, to deny to the Jews their place within European civilisation (as understood in its large-scale, multi-continental sense) has always seemed to me to be the
purest delirium, a result of ignorance and of bad faith. In the twenty first century, Israel will no longer be at the centre of the world’s preoccupations, because the world will be less and less "Western-centred". (The Chinese and the Indians have very little historical sense of a "Jewish Question"). Many Jews consider themselves to belong to a "central people", the famous "salt of the earth". This sentiment needs to be toned down a bit.
All the same, Israel is today one of the primary locations for the struggle against the common enemy. I consider the Internet texts of the neo-rightist pro-Islamist groups which exalt the "martyrdom" of a Belgian of European descent, who converted to Islam and blew herself up in Israel, taking various innocents with her, to be absolutely pathetic. In terms of first principles,
what do I have to do with this war between Jews and Muslims, between Israelis and Palestinians? Who is right, who is wrong? It is not my problem, except that … yes, except that in my opinion the perpetuation and strengthening of the state of Israel is a vital priority for all Europeans. The destruction of Israel would present Islam with an open door to the conquest of the whole of Europe. In brief, I entirely support the state of Israel, while deploring the clumsiness and soft-heartedness of certain of its current rulers (contaminated by the
humanitarianism of Buber). If I were in their place, I wouldn’t wait for American permission before hitting the Iranian nuclear sites.
17 France-Echos: The positions you express here may provoke an earthquake in your own circle? People might call you a "Jew-lover"?
Guillaume Faye: I am absolutely not a "Jew-lover". I think of the Jews as allies, as partakers
in European civilisation, with a very particular and original status as "people apart" (this does not mean "superior"), and all this is something very different from being a "Jew-lover". But I have always felt a certain repugnance for anti-Judaism ; not because it seems to me "immoral", but because it seems to me quite simply useless, debauched, infantile, politically self-contradictory, and out of date. My whole purpose is to cause earthquakes, to make people think, to dislodge their prejudices, and to make their minds evolve. To free my milieu from counter-productive anti-Judaism and anti-zionism – with which it is still imprinted – seems to me to be a strategic necessity. This fact should be taken into account, dispassionately. To me, the Jews are themselves, proud of their interior truth, guardians of their own secrets. The Jewish community ought to reflect actively on the pertinence of my theories, and ought to decide upon its own ideological evolution. My forthcoming essay, "The New Jewish Question" will clarify a lot of obscure aspects of all this. I am engaged in digging holes in the ground, in order to bring about the eruption of volcanoes.
NOTES:
Works written between 1980 and 1986 : "The System For Killing The Peoples" (translated into Italian), "The New Ideological Joys", "Organic Man", "The New Consumer Society", "Sex And Ideology", "The West As Decline", "New Discourse On The European Nation".
Works written between 1986 and 1999 : "The Guide To Invective", "The Abbreviated Guide To Seduction", "Extraterrestrials From A To Z".
TURKIJE: EEN BRUG TE VEEL !
(Novopress) Marcel Rxfcter – De Turkse financixeble ballon is geploft en de vlucht weg van de Turkse Lira is een feit. De Turkse Centralebank heeft de afgelopen tijd de ene renteverhoging na de andere gepresenteerd en bevindt zich nu reeds boven de 17%. Grote kapitaalvlucht uit Turkije is reeds een feit.
Jarenlang bevond Turkije zich in een praktisch paradijselijke roes: Groeicijfers tussen de 7 en 9 procent, inflatie op de laagste stand sinds 30 jaar, een grote kapitaal toestroom. Slechts de dieprode handelsbalans leek een zwak punt. Maar daarnaast trokken door de groei veel arbeidskrachten van het land naar de steden en zorgden samen met jarenlange geboortgolven ervoor dat de werkloosheid ondanks de economische groei sterk toenam.
Met de waardeval van de Turkse Lira loopt ook de schuldenlast van de Turkse industrie hoog op, die zich in de ogenschijnlijke paradijselijke jaren tegoed heeft gedaan aan massale investeringen. Neem daarbij de politieke en sociale problemen en tegenstellingen in Turkije en niemand hoeft meer te twijfelen dat Turkije niet tot de EU kan toetreden.
Een toetreding van Turkije zou een directe en langdurige aderlating van de Europese Unie betekenen. Turkije valt immers socio-economisch niet in te passen. 15% van de Turken leven onder de armoedegrens (die in Turkije nota bene op 35 euro vastgelegd werd terwijl ze in de EU op 300 euro ligt!). Turkije is een straatarm land waarvan het merendeel van de staatsuitgaven naar defensie en religie gaan. Het BBP per capita in Turkije bedraagt net 2,000 euro terwijl het in de EU-15 meer dan 27,000 euro bedraagt. Deze kloof is onoverbrugbaar zonder decennialang steun te blijven geven aan Turkije. Een Turkse toetreding en de massale geld Ook de toekomst ziet er niet beter uit. De Turkse economie groeit jaarlijks nauwelijks met 1%, wat neerkomt op een lagere groei dan de groei van hun bevolking. Turkije kan ook zijn inflatie niet onder controle houden. Over de laatste dertig jaar bedraagt de gemiddelde inflatievoet meer dan 65%. Ook hun archaische landbouwmethodes maken een uniform Europees landbouwbeleid onmogelijk zonder massax92s investeringen in de Turkse landbouw.
Het oprichten van bedrijven duurt maanden. Er is geen toegang tot de internationale kapitaalmarkten. Import- en exportbeperkingen volgen elkaar in sneltempo op. Overheidsbedrijven draaien slecht maar blijven bestaan. De Turkse staat controleert zelfs traditioneel x93vrijex94 markten zoals het bankwezen en – een deel van – de toeristische sector. Slechts een kleine 45% van de Turken heeft werk. Het onderwijs biedt nauwelijks terdege opleidingen om de economie van competente werknemers te kunnen voorzien. Ook het instabiele politieke klimaat, de voortdurende bemoeienissen van de overheid en het ontbreken van een volwaardig onafhankelijk onpartijdig niet-corrupt rechtssysteem zijn welvaartsvernietigend.
Niet alleen economisch is Turkije voor toetreding tot de EU een brug te ver.
Bovenal is Turkije geen Europees land. Slechts een klein deel van Turkije ligt geografisch in Europa. Noch historische motieven (de Turkse aanwezigheid in Europa was er een van oorlog, bezetting, onderdrukking en plundering), noch defensiemotieven (Turkije zal echt niet uit de NAVO stappen als het niet tot de EU toe mag treden) kunnen hier een rol spelen. Dat op termijn de Middellandse Zee, de Bosphorus en de Zwarte Zee de Europese zuidgrenzen worden, lijkt voor zich te spreken. Turkije past niet in de EU !
Ook de absorptiekracht van de EU kan Turkije niet aan. Turkije zou het grootste land in de Unie worden met een bevolking die tegen 2020 groter zal zijn dan die van Duitsland. Daarbij komt nog het feit dat miljoenen Turken als gevolg van hun diaspora reeds uitgeweken zijn naar andere Europese landen. Tegen de politieke macht van Turkije zal niets of niemand nog opgewassen zijn. De EU zal verworden tot een groot nieuw Ottomaans rijk waar de Islamisering een feit zal zijn.
De verschillen tussen Europa en de Islam zijn te groot om een dergelijke Unie werkbaar te kunnen houden. De zee tussen onze beide beschavingen is nog te diep. Ook de toenemende radicalisering van de Turkse islam is eerder zorgwekkend te noemen.
Turkije respecteert de mensenrechten niet. De Koerden worden nog steeds onderdrukt. Burgerlijke vrijheden zijn ondergeschikt aan de willekeur van de staat. Vrouwen zijn minderwaardig aan mannen. Eremoorden en kinderarbeid zijn gereglementeerd maar worden oogluikend toegelaten. De Armeense genocide wordt doodgezwegen en ontkend. De steun aan staten – zoals Afghanistan, Soedan, Nigeria en Palestina – die het niet nauw nemen met de mensenrechten en het terrorisme financieren, wordt ononderbroken voortgezet.
De grootste paradox in het x93seculiere democratischex94 Turkse bestel is de almacht van het leger. Het Turkse leger hangt nog steeds het kemalisme aan dat areligieus was, terwijl de politieke wereld steeds meer de kant kiest van de – al dan niet fundamentalistische – islam.
Turkije hoort niet thuis in de EU. De Turkse president Demirel noemde Turkije een brug tussen oost en west. Maar Turkije is niet zomaar een brug te ver, Turkije is een brug te veel voor Europa !
Rechts denken in Nederland: Oogsten op de Rechtse akker
Om de brakke grond ooit een Rechtse oogst te kunnen ontfutselen, zijn drie dingen nodig:
x95 eenheid
x95 identiteit en
x95 strijdbaarheid.
Eenheid
Wat Rechts in Nederland in de eerste plaats nodig heeft is een streven naar eenheid in verscheidenheid. Natuurlijk zal het ook aan de rechterkant van het spectrum nooit koekoek-xe9xe9nzang worden en dat hoeft ook niet. Wel moeten we streven naar een gemeenschappelijke agenda. Terecht concludeert Van Goor dat Rechts de laatste decennia bijna volledig in de marge van het debat terecht gekomen is en nog alleen reageert op wat Links aanreikt. Door de makkelijk oplaaiende verdeeldheid was het voor Links keer op keer eenvoudig om Rechts uit ekaar te spelen, het initiatief naar zich toe te trekken en het politieke debat – of wat daarvoor door moest gaan – te domineren. We spelen Links dus keer op keer in de kaart door zelf ideologische geschilpunten onder een vergrootglas te leggen of bij voorbaat samenwerking met anderen uit te sluiten.
Door met elkaar aandachtspunten af te spreken kan Rechts de dominatie van Links de komende jaren doorbreken. We moeten gaan samenwerken waar en hoe dat (ideologisch) kan en ons niet langer door de media en zelfverklaarde intelligentsia uit elkaar laten drijven.
Dit discours x96 denkklimaat x96 moet zich nestelen in de maatschappij en kan x96 en moet x96 resulteren in vormen van organisatie zoals een politieke partij (EvG). Deze partijen zijn er al: Partij voor de Vrijheid (Wilders), de restanten van de LPF, Nieuw Rechts (Smit) en verder de partijen (in oprichting) van o.a. Pastors, Nawijn en Eerdmans. Het is alleen een ernstige verzwakking dat de leidende figuren binnen deze partijen de absoluut noodzakelijke rechtse samenwerking alleen met de mond belijden. Van de versnippering en verspilling van geld en energie profiteert tot op heden alleen de linkse oppositie. Daarom een dringende oproep tot samenwerking, waar dit maar kan! Het streven naar superlegaliteit kan zox92n bindende factor zijn.
Superlegaliteit
Een staat moet zich verdedigen tegen krachten die haar vijandig gezind zijn. De Fransen hadden dit goed begrepen toen zij in 1884 in hun Grondwet de bepaling opnamen dat x93de republikeinse staatsvorm geen onderwerp van een herzieningsvoorstel kan zijnx94. Schmitt sprak in dit verband van x92superlegaliteitx94, en bedoelde daarmee dat bepaalde rechtsnormen een versterkte geldingskracht hebben over andere normen. In de Republiek van Weimar bestond dit politieke zelfbewustzijn in veel mindere mate (Bart Jan Spruyt: De toekomst van de stad, Zoetermeer, 2005).
Wie het nieuws volgt, kan weten dat er zich in de hele Westerse wereld een zorgwekkende ontwikkeling voordoet. Ik bedoel natuurlijk de groeiende tendens om het eigen voortbestaan en wat daarvoor nodig is ondergeschikt te maken aan de prachtige en goedbedoelde regels van het internationale recht. Universele regels voor een globaliserende wereld. Alle mensen zijn immers goed en dienen dus in gelijke mate aanspraak te kunnen maken op de steeds maar groter wordende verzameling universele mensenrechten. Misschien dat dit in de hemel zo kan werken, op aarde hebben we, hoe jammer dat ook is, te maken met verschijnselen als concurrentie, woede, haat en afgunst. Wie hetzelfde nieuws volgt, weet bijvoorbeeld welke redeloze, hysterische haat er in de islamitische wereld tegen het Westen in het algemeen en Israel en de VS in het bijzonder leeft. Zich daartegen wapenen, vereist dat we keuzes durven maken. Vxf3xf3r veiligstellen van de westerse manier van leven en txe9gen degenen die dat willen vernietigen. Door de funeste werking van het heilig verklaarde principe van de gelijkheid onder alle omstandigheden en jegens alle mensen krijgen de opsporingsdiensten steeds meer bevoegdheden xe1lle burgers te controleren. Die bevoegdheden mogen natuurlijk niet tegen een bepaalde duidelijk te definixebren groep worden ingezet. Op deze manier corrumpeert het streven naar bescherming van onze vrijheid juist in het tegendeel.
Daarom dat in de passage over superlegaliteit de essentie kan liggen van een gemeenschappelijk x93rechtsx94 programma. Wij moeten de eis om de weerbaarheid van onze staat, van onze beschaving, onze manier van leven, veilig te stellen als hxe9t centrale punt van ons streven en samenwerking gaan maken. Met Wilders dienen we ons in te zetten voor het wijzigen van de Grondwet zodanig dat het primaat van onze Westerse cultuur en de integriteit en veiligheid van de staat en bevolking altijd prevaleren. Wie een bepaalde en helder te definixebren cultuur niet verantwoordelijk mag stellen voor in de naam van diezelfde cultuur bedreven misdrijven en de vertegenwoordigers van diezelfde cultuur daar niet mee mag confronteren, is uiteindelijk gedoemd de gevolgen van die misdrijven ten volle te ondergaan. Tel daarbij de in sommige gevallen uiterst precieze en overdreven correcte interpretatie van verdragen die in de praktijk blijken verouderd te zijn of zelfs de belangen van de eigen bevolking onevenredig te benadelen (zoals het EU-verdrag, x93Kyotox94, het EVRM en het Vluchtelingenverdrag) en we weten hoe het komt dat Nederland als het erop aankomt geen vuist kan of durft te maken tegen de grillen van de Europese superstaat, het internationaal terrorisme en andere bronnen van destabilisatie.
Identiteit
Het gaat hier zowel om de identiteit van Rechts zelf als om de identiteit van Nederland en de Nederlanders.
Identiteit van Rechts
In een vijandig cultureel klimaat als het Nederlandse is het daarnaast van levensbelang als partij gedragen te worden door een achterland van diverse groepen en instellingen (EvG). De vorming van een x93rechtse spekkoekx94 als tegenwicht van de linkse, om in de terminologie van Siebelt te blijven, is hard nodig. Hierbij moeten we alleen niet Links of de organisatie van Rechts in de VS willen nabootsen. Wil het op langere termijn levensvatbaar zijn, dan zal de organisatie en samenwerking van Rechts organisch moeten groeien en iets uit onszelf zijn. Internet is een prachtig medium, maar uiteindelijk redden we het daar alleen natuurlijk niet mee. Niet voor niets was Pastorsx92 eerste naamsuggestie voor zijn partij x93Niet lullen, maar poetsenx94. Uit het halfslachtige en wispelturige gedraai van Bos, het inhoudsloze moralistische gekakel van Groen Links en de windhandel van de SP, blijkt dat Links in wezen geen antwoord (meer) heeft op de vragen van deze tijd. Omdat wij niet gehinderd worden door de belachelijke en uiterst ineffectieve Linkse ziekte van moraal en de problemen bij de naam durven noemen, zijn wij ook in staat de huidige politieke impasse te doorbreken. Idexeben en oplossingen genoeg, nu moeten we alleen nog een geschikte manier vinden om ze bij de mensen te brengen. Daarvoor moeten we oplossingen bedenken die bij ons passen en niet vertrouwen op Amerikaanse of Linkse modellen.
Identiteit van Nederland en de Nederlanders
Van Goor zegt behartigenswaardige dingen over de noodzakelijke mindset van een volk. Hij vraagt zich af of wij in staat [zijn] iets dergelijks op te noemen waarmee ons volk vertrouwen kan krijgen in eigen kracht x96 genoeg om desnoods tegen de heersende politieke en culturele klimaat in te gaan? Het lijkt er niet op (EvG). Hoewel de mindset van x93dex94 Nederlander volgens Van Goor niet productief is voor een rechtse beweging in spxe9, wil ik aangeven dat er wel degelijk zaken op te noemen zijn waardoor het volk wxe9l vertrouwen in eigen kracht zou kunnen krijgen. Het probleem is alleen dat de jarenlange verwaarlozing van het geschiedenisonderwijs en de voortdurende zelfverachting zijn vruchten heeft afgeworpen. Veel mensen beseffen eenvoudig niet dat er genoeg is om trots op te zijn. Natuurlijk bestaat er een gemeenschappelijke basis voor een Nederlandse identiteit. Hoe clichxe9matig het ook misschien klinkt, maar er xeds de Nederlandse Opstand, de ruwweg 400-jaar durende Nederlandse activiteiten in x93ons Indixebx94, de voortdurende strijd tegen de ons vijandig gezinde elementen, culminerend in de Deltawerken, de Wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog, de verspreiding van Nederlands designx85 Wie alleen al eens zox92n fotoboekje bestemd voor de verkoop aan buitenlanders in handen neemt, kan zien dat we het hier helemaal niet zo slecht voor elkaar hebben. Niet voor niets staat Nederland nog altijd in de top van diverse lijstjes van prestaties op allerlei gebied. We zien het alleen niet, we weten het niet, het wordt ons niet verteld, want trots zijn op jezelf, ja, dat hoort niet. We moeten alleen niet in het verleden blijven hangen. Durf naar de toekomst te kijken, durf Rechts te zijn. Wat mij blijft verbazen, is dat wij pakweg 300 jaar geleden (maar ook vele keren daarna!) wxe9l in staat waren om problemen zonder veel hulp van buitenaf voortvarend aan te pakken en dat nu niet meer zouden kunnenx85 Een mentaliteitskwestie dus. Tot zover het barmhartigheidsfetisjisme en een obsessie voor solidariteit met vreemdelingen (EvG). Nederland, wordt wakker en neem je lot in eigen hand (met de hartelijke groeten en beste wensen voor de zoveel miljard andere aardbewoners)! De komende 40 jaar zijn wxedj weer aan de beurt!
Strijdbaarheid
Weg met het linkse denkraam
Om weerbaar te worden, zullen we zo nu en dan onze blik moeten afwenden van de linkse omgeving. De verschillende onderdelen van het rechtse denken hebben tijd, luwte en rust nodig om uit te kristalliseren (EvG). Beste Erik, om waarlijk vrij te worden, zullen we onze blik totaal van de linkse omgeving en het volstrekt achterlijke socialistische evangelie moeten afwenden! Vooral de onderliggende uitgangspunten van de Linkse manier van denken zijn de oorzaak van de huidige verwarring. Denk bijvoorbeeld eens aan het eeuwige Linkse gezeur over x93tweedelingenx94. Gek zijn ze erop. Echt waar: zelfs in een paar sokken ziet een PvdAx92er of SPx92er nog een onacceptabele tweedeling. Nooit komt het in die gehersenspoelde hoofden op dat er altijd verschillen tussen mensen zullen zijn: we zxedjn nu eenmaal niet allemaal gelijk! Vastberaden en zonder terughoudendheid zullen we onze doelstellingen ter sprake moeten brengen. Laten we ons toch niet meer van de wijs laten brengen: vanaf nu telt alleen nog het doel! De grote opgave voor de komende tijd zal zijn om de mensen los te weken van die Linkse denkramen, die hun funeste invloed inmiddels op bijna alle maatschappelijke terreinen laten gelden.
Durf Rechts te zijn
x85het huidige systeem elke bedreiging na een periode van afweer en verweer uiteindelijk in zich opneemt en zodoende zichzelf versterkt ten aanzien van eventuele toekomstige aanvallen op het systeem (EvG). In Nederland heerst nog altijd een sterk anti-revolutionaire en ordelijke tendens. De Nederlandse bestuurder houdt niet echt van debat, discussie, pluriformiteit en polarisatie. Dat is immers slecht voor de onderlinge verhoudingen (lees: de eigen carrixe8re), zet mensen tegen elkaar op (lees: nu duidelijke standpunten innemen kan me later lelijk opbreken) en is slecht voor het aanzien in het buitenland (lees: ook weer de eigen carrixe8reperspectieven bij internationale organisaties) en daarmee voor de economie, denkt men. Bij voorbeeld: ook nu rond de val van Balkenende II hoorden we weer de hele riedel over de x93bezorgde en geschokte reacties uit het buitenlandx94 in de kwestie-Hirsi Ali. Tot een hongersnood of boycot van Nederlandsche waar heeft het in elk geval niet geleid: met die verontwaardiging viel het dus wel mee. Moeten we ons daar dan druk over maken? Laten we liever nuchter zijn en eens aan onszelf gaan denken in plaats van ons direct zorgen te maken over x93de burenx94. Al met al denk ik eerder dat het een opzetje van D66 was om eindelijk richting de kiezers eens daadkracht te tonen en aandacht van het eigen falen af te leidenx85
Maar laten we ook de hand in eigen boezem steken. Niet zelden hebben de leidslieden van de rechtse weerstand zich na verloop van tijd laten paaien met baantjes, beloftes en zoete woordjes. Anderen raken zo bedreven in het spel dat ze in dezelfde fouten vervallen als hun gewraakte tegenstanders en opgaan in hun eigen machtsstreven. Dit was bijvoorbeeld het geval bij de (oude) LPF ten tijde van Balkenende I.
Op het niveau van de gewone man spelen gemakzucht, een conflictmijdende opstelling en gebrek aan strijdlust (om niet te zeggen onverschilligheid) helaas vaak een doorslaggevende rol. De Linkse goegemeente heeft daarmee het pleit al gewonnen zonder dat er xfcberhaupt van een gezonde uitwisseling van meningen geweest is. Hoe makkelijk kun je het je tegenstander maken?
De gevestigde orde van politici, duizenden ambtenaren, beleidsmedewerkers, onderzoekers en journalisten eigent zich ondertussen x93de vondstx94 toe en het effect is niet alleen weg x96 de nieuwe situatie is nog uitzichtlozer dan voorheen (EvG). Ja, maar altijd met een zekere vertraging! Het systeem zxe9lf wordt niet aangepast. Bij de problematiek rond immigratie gaat het bijvoorbeeld niet om de immigranten (zij hebben slechts gebruik gemaakt van de geboden mogelijkheden), maar om het politieke systeem (de overheid) die die mogelijkheden heeft gecrexeberd en die de uitzichtsloze situatie waar deze mensen in verkeren heeft laten ontstaan en voortduren. Immers, pas onder x93rechtsex94 druk is de commissie-Blok de effectiviteit van zoveel jaar Nederlands immigratiebeleid gaan onderzoeken en kwamen de schokkende conclusies naar buiten. Zonder rechtse druk was dat onderzoek er nooit gekomen. Dat het onderliggende denkpatroon echter nog altijd niet is aangepast, blijkt wel uit het feit dat beleidsbepalende organen (bijv. OESO) nog altijd immigratie aanprijzen als remedie tegen vergrijzing. Links is namelijk gek op dit soort doemscenariox92s. Wil Rechts het initiatief houden dan zal het een manier moeten vinden om inkapseling door Links te voorkomen. Scherp blijven dus en successen luid en duidelijk claimen!
De omgeving voor rechtse politiek en gedachtevorming is niet alleen vijandig, maar ook effectief in haar vijandigheid. Aan de andere kant verkeert die omgeving ook in verwarring. De verbetenheid waarmee de gevestigde orde destijds op Fortuyn reageerde, spreekt boekdelen. Hier stond een man die met de gebruikelijke middelen nxedet het zwijgen opgelegd kon worden, maar – heel irritant voor zijn opponenten – telkens weer terugkwam, met een nieuwe column, een nieuw boek, een volgend interview. Men vreesde een aardverschuiving, omdat er eenvoudigweg op hoofdpunten niets tegen in te brengen was: Fortuyn had gewoon gelijk met veel van zijn analyses. Als de gevestigde orde (de staat) toen echt zeker van zichzelf was geweest, had men natuurlijk helemaal niet hoeven te reageren, maar had men meneer Fortuyn makkelijk van zijn ongelijk kunnen overtuigen. Maar de gevestigde orde had geen weerwoord, faalde jammelijk en erkende daarmee impliciet dat er dus wel degelijk iets mis was in Nederland. En als we het onbeholpen gepruttel en gestotter van Links nu horen, blijkt dat ze nog stxe9xe9ds niet op originele oplossingen betrapt kunnen worden.
Durf daarom Rechts te zijn! We moeten zoals altijd, met de jeugd beginnen. En dan geen Amerikaanse of Linkse modellen gaan kopiexebren of naxe4pen. Van Goor schrijft: Elke actie wordt immers in de kiem gesmoord. Want is het niet zo dat wie zich in Nederland rechts, nationalistisch, conservatief of paleo-libertarisch noemt, hiermee politieke, intellectuele, culturele en religieus/morele zelfmoord pleegt? En wie is bereid zijn nek uit te steken wanneer dit het einde betekent van iemands carrixe8re? Tsja, en toch begon de linkse revolutie van de jaren 60 en 70 ook bij de nozems, de jeugd. Zo zal het ook nu moeten gaan. Iedereen op zx92n eigen plaats heeft kansen om jongeren aan te spreken en zelf te leren denken. Weet je weetje en laat ze de achterkant en funeste uitwerking van het vermeende Linkse x93gelijkx94 zien. Van een jeugdleider hoorde ik onlangs over een enorm tekort aan maar tegelijk ook een enorme dorst naar kennis van geschiedenis en politiek. Voor velen begint het historisch bewustzijn pas bij, schrik niet, ongeveer 1980. Alles daarvoor is xe9xe9n groot zwart gat of op zx92n gunstigst een amorfe brij van onsamenhangende en halfbegrepen feiten. Het niet meer op kennisverwerving gerichte onderwijs heeft van de jongeren van vandaag in geestelijk geestelijk opzicht naxefeve, weerloze, holle vaten gemaakt, waar de Linkse propaganda dag in dag uit, via radio, tv, reclame en internet ongehinderd en onweersproken in gekieperd kan worden. Om de weerbaarheid te vergroten, moeten we beginnen de historische feiten voor hen in de juiste volgorde en context te plaatsen. Daar is op zich niets Rechts aan, dat zijn gewoon historische feiten: ze staan in iedere encyclopedie. De interpretatie van de feiten is uiteraard een geheel andere zaak en daar is voorzichtigheid geboden. Vaak helpt het al voldoende om ze te laten inzien dat naast de feiten die ze geleerd hebben, er ook nog andere feiten zijn die ze nxedet op school geleerd hebben. Het inzicht komt dan veelal vanzelf. Niet zelden hoor je dan kreten als x93hadden ze me dat maar eerder verteldx94 en x93o, nu ik dxe1t weetx85x94. Leer jongelui te denken vanuit de common sense en common beliefs die velen echt nog van huis uit mee krijgen. Pas in contact met (en geestelijk gexefntimideerd door) linkse leraren en would be-intellectueeltjes gaan jongeren twijfelen. Leer ze de idioterie en drogredeneringen te doorzien en te weerleggen! Bedenk dat Links ooit alleen (tijdelijk!) de overhand heeft kunnen krijgen, omdat wij te gemakzuchtig waren om weerwoord te geven. Die fout mogen we nooit meer maken.
Bron: Novopress Nederland
Immigratie geen oplossing voor vergrijzing !
(Novopress) – De laatste weken worden we weer langzaam geweekt met berichten over de economische voordelen van migranten. De Verenigde Naties hielt een conferentie over migratie in Turijn, waar men sprak over het opvullen van het gat dat groter wordt door de dalende geboortecijfers.
Door meer migranten aan te trekken, zou het mogelijk zijn om de extra overheidsuitgaven op het vlak van pensioenen, gezondheidszorg en bejaardenvoorzieningen te compenseren. Kortom: immigratie zou geen probleem zijn, maar een deel van de oplossing.
Er zijn ernstige redenen om aan de juistheid van die veronderstelling te twijfelen. Demografen zijn het er immers over eens dat men door x91vervangingsmigratiex92 weliswaar absolute bevolkingsaantallen op peil kan houden, maar dat het op die manier mathematisch onmogelijk is om bevolkingsverhoudingen constant te houden.
Voor men het weet, trekt zich een vicieuze cirkel op gang, waarbij steeds meer immigratie vereist is om hetzelfde resultaat te bereiken. Massale x91vervangingsmigratiex92 zal het assimilatievermogen van de West-Europese samenlevingen nog zwaarder op de proef stellen.
Volgens de studiedienst van ING-Belgixeb (uitgebracht in Financixeble Berichten, 2004) zouden er, wat Belgixeb betreft, tot 2050 niet minder dan 6,6 miljoen immigranten nodig zijn om het aandeel van de 65-plussers in de bevolking niet te laten stijgen. Elk jaar opnieuw en dit tot 2050 zouden er 140.000 migranten moeten toestromen. ING merkt op dat zelfs in die waanzinnige hypothese de vergrijzingsproblematiek niet zou opgelost zijn, maar slechts een generatie uitgesteld.
En volgens het rapport van de United Nations Development Programme (UNDP, Replacement Migration: A Solution to Declining and Ageing Populations, 2000) zou tussen 1995 en 2050 in de Europese Unie een instroom van 674 miljoen immigranten nodig zijn om de afhankelijkheidscoxebfficixebnt te stabiliseren !!!
x93In het vergrijzingsdebat duikt af en toe de vraag op of immigratie een oplossing biedt. Economische analyse toont aan dat migratiestromen die de vergrijzing kunnen afwenden, onrealistisch groot zijn. Bovendien zouden ze de vergrijzing enkel uitstellen, niet oplossen. Immigratie is ongetwijfeld positief voor het globale economische plaatje, maar het is minder zeker of het Belgische economische draagvlak er door versterkt. Dat kan immers alleen bij een voldoende soepele arbeidsmarkt en bij selectieve immigratie, bijvoorbeeld naar scholingsgraad. Selectieve immigratie heeft in de Belgische context evenwel weinig kans op slagen.x94, aldus ING Belgixeb in haar Financixeble Berichten, November – December 2004 x96 Nr. 2399 x96 77ste jaargang.
En dezelfde Verenigde Naties, die nu ineens zo positief over migratiepolitiek zijn, stelden in hun rapport over internationale migratie dat meer immigratie om de vergrijzing en de druk op de pensioenstelsels tegen te gaan, weinig of niets uithaalt, tenzij politici bereid zijn om het aantal immigranten te laten oplopen tot een zo goed als onmogelijk peil.
Deze onmogelijke hoeveelheid immigranten zullen overigens werkelijkheid worden in Europa wanneer Turkije toeglaten wordt tot de EU ! Zien wij hier een plan om de bevolking van Europa via de x91vergrijzingx92 gereed te maken voor een positieve houding t.o.v. toetreding van Turkije tot de EU ? U bent gewaarschuwd !
Zie ook: Bilderberg elite voor verdere Islamisering van Europa ?
En: Immigratie GEEN remedie tegen vergrijzing
Bron: Novopress Nederland
DE VERDEDIGING VAN HET WESTEN door Bart Jan SPRUYT
Onze tijd vraagt om een pleidooi voor de relatie tussen het neoconservatisme en de blijvende noodzaak van Churchills. Tegenover de haat tegen het Westen stelde Leo Strauss de rustige en terechte trots op beschaving. Waarschuwend voegde hij daaraan toe dat een verlies van die trots tot een verlies aan weerstand tegen het nihilisme leidt.
Wij zijn hier bijeen in de ‘palm van God’s hand’ – zoals de dichter Jan Campert Walcheren noemde – , in het volgens Johan Huizinga ‘betooverendste gewest van Nederland, waar de lichten weeker, de verten meeslepender, de weiden groener en de dorpen intiemer zijn – en waar de steden schooner waren … dan ergens elders’. Eens stond hier een landhuis met de naam Toornvliet – een buiten dus waar men de toorn en boosheid van de buitenwereld ontvlood – , waar Huizinga misschien wel de gelukkigste jaren uit zijn leven doorbracht, en deze omgeving – de Middelburgse Abdij – prees om haar sfeer en stemming, als een plek ‘waar iedereen, als hij maar een kwartier heeft uit te sparen van arbeid en zorgen, de wanklanken van het hedendaagsche bestaan een oogenblik kan vergeten in overgave aan een zuiver en eenvoudig schoon’. [1]
Hoe belangrijk zulke plekken ook zijn, en hoe schaars ze ook worden, en hoe zeer we ook kunnen instemmen met Huizinga’s oproep om deze plekken ‘te behouden’ en ze niet het slachtoffer van ‘kortzichtige monumentenzorg’ te laten worden, het is ons helaas niet gegeven ons langdurig aan ‘een zuiver en eenvoudig schoon’ over te geven. De ‘wanklanken van het hedendaagsche bestaan’ zijn daarvoor al te luidruchtig en dringen te nadrukkelijk tot ons door. Het xb4eindexb4 van de geschiedenis – het einde van de grote ideologische geschillen en conflicten – dat zich met de val van de Muur en de schijnbaar definitieve overwinning van het liberalisme leek aan te dienen, blijft vooralsnog uit. We zijn ons ervan bewust dat de geschiedenis met ongekende heftigheid en dreiging is teruggekeerd, en meer of minder vaag leeft in ons allen het besef dat we in een kantelend tijdperk leven – een tijdperk waarin onze maatschappelijke en politieke orde niet langer onomstreden is maar wordt uitgedaagd, en dat het onze taak is die uitdagingen te pareren.
Zie rest artikel op: http://metapolitiek.blogspot.com/